شفاعت ايشان را رد كرد و آن جوان را به حبس فرستاد و « 1 » جمله نوميد باز « 2 » گشتند و بر وى لعنت كردند . چاكر نديم « 3 » چون آن حالت « 4 » بديد به نزديك مخدوم مراجعت نمود « 5 » و آنچه ديده بود تقرير كرد « 6 » و روز ديگر « 7 » نديم چون « 8 » به خدمت امير المؤمنين « 9 » مأمون رفت صورت حال و حقيقت احوال هر دو امير « 10 » حرس « 11 » بگفت « 12 » . امير المؤمنين « 13 » فرمود كه : پيغمبر « 14 » صلعم راست « 15 » فرموده است كه « 16 » ما دخل الرّفق فى شيئى الا زانه و ما دخل الخرق « 17 » فى شيئى الّا شانه آن يكى در مقام قتال و سياست « 18 » رفق مىورزد و بدان سبب مشكورست « 19 » و اين ديگر در اقامت حد فظاظت و درشت‌خويى « 20 » در ميان مى « 21 » آرد و به آن « 22 » مبغوض است تا صدق قول نبوى عليه السلام « 23 » معلوم شود كه رفق « 24 » مشاطه‌ايست « 25 » كه عروس نازيباى « 26 » عمل را به دست‌كارى « 27 » ،

--> ( 1 ) - مپ 2 - و آن جوان را . . . فرستاد و ( 2 ) - مج : نااميد ( 3 ) - بنياد : قديم ( 4 ) - مپ 2 : آنها را ، مج : حال ( 5 ) - مپ 2 و بنياد : كرد ( 6 ) - بنياد : نمود ( 7 ) - مپ 2 + اين ( 8 ) - مپ 2 - چون ( 9 ) - مپ 2 و بنياد - امير المؤمنين ( 10 ) - مج - امير ( 11 ) - مج + در خدمت امير المؤمنين ( 12 ) - متن : بكرد ، مج : تقرير كرد ( 13 ) - بنياد : مأمون ( 14 ) - بنياد : حضرت رسول ( 16 ) - مپ 2 و بنياد - راست ( 15 ) - متن و مپ 2 - كه ( 17 ) - مج : الحرف ( 18 ) - متن و مج و بنياد + طريق ( 19 ) - مپ 2 : مشكوراند ( 20 ) - مپ 2 : درشتى ( 21 ) - متن و مپ 2 - مى ( 22 ) - متن و مپ 2 و بنياد : با اين همه ( 23 ) - مج و بنياد - عليه السلام ( 24 ) - صدق . چنين است در چهار نسخه تصحيح متن قياسى است ( 25 ) - مج : مشاطه است ( 26 ) - مج + بد ( 27 ) - متن + رفق ملواح